Przejdź do treści

USA przeniosły systemy antyrakietowe THAAD z Korei Południowej na Bliski Wschód.

Żołnierz stoi na pustyni przed systemami obrony przeciwlotniczej Patriot i sprzętem wojskowym.

Najnowsze doniesienia wskazują, że Armia Stanów Zjednoczonych (US Army) mogła rozpocząć przerzut wybranych elementów systemu obrony przeciwrakietowej THAAD z Korei Południowej na Bliski Wschód. Taki ruch ma wpisywać się w wzmacnianie zdolności obronnych USA w związku z rozszerzaniem się konfliktu z Iranem na cały region.

Według informacji podawanych przez południowokoreańskie media, które powołują się na źródła wojskowe i rządowe, część komponentów ma już być transportowana z Półwyspu Koreańskiego. Relokacja ma stanowić element szerszej reorganizacji amerykańskich środków, ukierunkowanej na podniesienie poziomu obrony przeciwko pociskom sojuszników oraz ochronę baz wojskowych w regionie Bliskiego Wschodu.

W ostatnich ponad 10 dniach obszar ten stał się areną powtarzających się ataków z użyciem m.in. pocisków balistycznych oraz dronów. W tym kontekście opublikowane niedawno zdjęcia satelitarne sugerują, że irańskie pociski balistyczne mogły skutecznie uderzyć w radary systemu THAAD należące do USA, rozmieszczone w Jordanii oraz w Zjednoczonych Emiratach Arabskich. W efekcie nie dziwi, że Waszyngton mógł rozważyć przemieszczenie części zasobów obrony przeciwrakietowej w obliczu ryzyka strat.

System obrony przeciwrakietowej THAAD (Terminal High Altitude Area Defense)

THAAD należy do najbardziej zaawansowanych elementów architektury obrony przeciwrakietowej Stanów Zjednoczonych. System zaprojektowano do przechwytywania pocisków balistycznych w końcowej fazie lotu, a do zwalczania celu wykorzystuje kinetyczne pociski przechwytujące, które niszczą obiekt poprzez bezpośrednie trafienie. Każda bateria obejmuje mobilne wyrzutnie, pociski przechwytujące, centrum dowodzenia i kontroli oraz radar AN/TPY-2, zdolny do wykrywania i śledzenia pocisków balistycznych z dużych odległości.

Stany Zjednoczone dysponują obecnie ograniczoną liczbą operacyjnych baterii THAAD, rozmieszczonych w kluczowych lokalizacjach, takich jak Korea Południowa, Guam oraz Bliski Wschód. Z tego względu każda decyzja o ich przeniesieniu ma istotny ciężar strategiczny w planowaniu wojskowym Waszyngtonu.

W praktyce relokacja takiego systemu oznacza nie tylko zmianę miejsca dyżuru, ale też konieczność skoordynowania logistyki, zabezpieczenia transportu oraz ponownej integracji z lokalną siecią dowodzenia i rozpoznania. W środowisku o wysokiej intensywności zagrożeń liczy się również czas potrzebny na przywrócenie pełnej gotowości po przemieszczeniu komponentów.

Obawy w Korei Południowej

Informacje o przerzucie części elementów THAAD wywołały zaniepokojenie w południowokoreańskim rządzie i środowisku obronnym. Część urzędników obawia się, że działanie to może tymczasowo osłabić zdolności obrony przeciwrakietowej wobec zagrożenia, jakie stanowią programy balistyczne Korei Północnej.

Zgodnie z relacjami mediów lokalnych, władze Korei Południowej miały zwrócić się do Waszyngtonu o doprecyzowanie skali ruchu oraz jego wpływu na obronę Półwyspu Koreańskiego. Przedstawiciele resortu obrony podkreślali, że współpraca dwustronna w obszarze bezpieczeństwa pozostaje nienaruszona, jednocześnie przyznając, że każda redukcja dostępnych zdolności przeciwpociskowych budzi niepokój w realiach napiętej sytuacji regionalnej.

Wrażliwość tematu wynika także z faktu, że systemy takie jak THAAD stanowią ważny element odstraszania i poczucia bezpieczeństwa, a ich czasowa nieobecność lub ograniczenie komponentów może być postrzegane jako luka wymagająca kompensacji innymi środkami.

Tło i wcześniejsze rozważania USA: THAAD oraz baterie Patriot

Potencjalne przemieszczenie THAAD wpisuje się w szerszy zestaw działań rozważanych w ostatnim czasie przez Waszyngton. Kilka dni wcześniej pojawiły się informacje, że USA analizowały możliwość relokacji baterii pocisków Patriot stacjonujących w Korei Południowej na Bliski Wschód, w odpowiedzi na narastające napięcia regionalne.

Tego typu decyzje pokazują, że Stany Zjednoczone mogą być zmuszone do równoważenia zdolności obronnych pomiędzy różnymi teatrami działań - szczególnie w sytuacji, gdy równolegle dochodzi do kryzysów w strategicznych obszarach, takich jak Indo-Pacyfik oraz Bliski Wschód.

Komentarze

Brak komentarzy. Bądź pierwszy!

Zostaw komentarz