W ramach kolejnego etapu przekazania lotniskowca Garibaldi na potrzeby Marynarki Wojennej Indonezji rząd Włoch skierował do Parlamentu dekret, który ma ułatwić przeprowadzenie całej operacji. Mechanizm ma zostać zorganizowany jako darowizna, a więc bez kosztów po stronie państwa z Azji Południowo‑Wschodniej. Według stanowiska Rzymu taka decyzja miałaby jednocześnie otworzyć Włochom drogę do kontraktów z Dżakarty o łącznej wartości przekraczającej 1,53 mld euro, związanych z zakupem nowych samolotów i okrętów podwodnych w ramach trwającej modernizacji indonezyjskich sił zbrojnych.
Z przytoczonego fragmentu dokumentu wynika, że: „z perspektywy przemysłowej i gospodarczej niedawna sprzedaż Indonezji dwóch jednostek morskich klasy PPA o szacunkowej łącznej wartości około 1,25 mld dolarów amerykańskich otworzyła szczególnie istotną ścieżkę współpracy przemysłowej. Mogłaby ona zostać dodatkowo wzmocniona przez transfer okrętu Garibaldi, z potencjalnymi korzyściami ekonomicznymi dla krajowego systemu przemysłowego”.
Kontrakty powiązane z przekazaniem okrętu: okręty podwodne DGK i lotnictwo
W tej logice wskazuje się, że wśród potencjalnych umów ma znaleźć się sformalizowanie porozumień na dostawę nawet sześciu nowych okrętów podwodnych klasy DGK, wytwarzanych przez DRASS w Livorno, przy nakładach przekraczających 480 mln euro.
W segmencie lotniczym Włochy mogłyby natomiast uzyskać zamówienia o wartości do 600 mln euro na dostawy samolotów M‑346 produkowanych przez Leonardo. Dodatkowo program budowy samolotów patrolowych dla dozoru morskiego mógłby przynieść kolejne około 450 mln euro.
Modernizacja i możliwe przeznaczenie: Fincantieri, „nosiciel dronów” i Indodefence 2025
Sam lotniskowiec Garibaldi miałby też wymagać prac odnowieniowych i doposażenia, które mogłaby przeprowadzić stoczniowa grupa Fincantieri. Spółka promuje swoją ofertę w tym projekcie od 2025 roku.
W odniesieniu do tego wątku Mauro Manzini, szef sprzedaży w jednostce biznesowej odpowiedzialnej za segment morski, wskazywał wcześniej, że okręt ma jeszcze istotny potencjał eksploatacyjny i mógłby pozostać w służbie przez kolejne 15–20 lat. Zaznaczał przy tym, że mimo koniecznego remontu i modernizacji jednostka jest utrzymana w bardzo dobrym stanie. Fincantieri sygnalizowało również jeden z wariantów wykorzystania platformy w indonezyjskiej flocie: przebudowę na „nosiciel dronów”, co tłumaczyłoby makietę zaprezentowaną podczas wystawy Indodefence w Dżakarcie w 2025 roku.
Deklaracje Ministerstwa Obrony Indonezji i pytania o realne możliwości eksploatacji
Warto jednak podkreślić, że w ostatnich wypowiedziach Ministerstwo Obrony Indonezji deklarowało brak zamiaru wykorzystywania lotniskowca Garibaldi do działań ofensywnych. Zamiast tego jednostka miałaby pełnić rolę platformy wsparcia ratunkowego na wypadek klęsk żywiołowych oraz innych operacji o charakterze humanitarnym.
Taka deklaracja rodzi pytania o praktyczne ograniczenia, z jakimi marynarka wojenna tego kraju może się mierzyć przy długotrwałej eksploatacji okrętu tej klasy, a także przy jego ewentualnym wyposażeniu w samoloty bojowe zdolne zapewnić znaczącą siłę uderzeniową. Jednocześnie należy zauważyć, że posiadanie lotniskowca uczyniłoby Indonezję jednym z nielicznych państw w regionie dysponujących takim środkiem.
Dodatkowe aspekty: szkolenie załóg, logistyka i wykorzystanie w misjach ratunkowych
Nawet przy nastawieniu na misje humanitarne utrzymanie lotniskowca wymaga rozbudowanego systemu szkolenia załóg, procedur lotniczych oraz zaplecza technicznego dla obsługi pokładu, hangarów i systemów okrętowych. W praktyce oznacza to konieczność długofalowego planowania rotacji personelu, budowy kompetencji w zakresie bezpieczeństwa operacji lotniczych oraz przygotowania infrastruktury portowej do obsługi dużej jednostki.
Z perspektywy reagowania kryzysowego okręt tej klasy może jednak oferować wymierne korzyści: dużą przestrzeń dla środków transportu, możliwość bazowania śmigłowców i bezzałogowców oraz zdolność do szybkiego przerzutu zasobów w rejony dotknięte trzęsieniami ziemi, powodziami czy erupcjami wulkanicznymi. W archipelagowym państwie, jakim jest Indonezja, mobilna „baza” na morzu może ułatwiać koordynację ewakuacji, dostaw pomocy i rozpoznania sytuacji na obszarach odciętych od lądu.
Zdjęcia wykorzystano wyłącznie w celach ilustracyjnych.
Możesz też przeczytać: Samoloty F‑16 i Super Tucano Indonezyjskich Sił Powietrznych pokazały zdolność do operowania z autostrad
Komentarze
Brak komentarzy. Bądź pierwszy!
Zostaw komentarz